-
Durven samenwerken
 |
Jaarrede
2004 C.P.A.M. Geurts, voorzitter |
Geachte
leden van de NODE, buitengewone leden
Geacht ereleden, leden van verdienste,
Geachte aanwezigen,
Mijn jaarrede heb ik als titel meegegeven: "DURVEN SAMENWERKEN"
Alvorens de jaarrede uit te spreken wil ik graag uw aandacht vragen voor onze collegae waarvan wij helaas afscheid hebben moeten nemen.
Ook zou ik u willen vragen een moment stil te staan bij het overlijden van Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Juliana, de beschermvrouwe van Het Oranje Kruis.
Ik verzoeke u te gaan staan.
Wij herdenken hen die ons in 2003 zijn ontvallen en die nauw betrokken waren bij de Nederlandse Organisatie Docenten EHBO.
Met name:
30-01-2003
De heer J.V. van Beek Rayon ZH-16
17-04-2003 De heer P.M. Weijenberg Rayon GL-10
02-06-2003 Mevrouw A.E.M. Henskens Rayon LB-08
16-06-2003 Mevrouw J. Aarts Rayon NH-03
02-08-2003 De heer A. Van de Wetering Rayon NB-05
03-08-2003 De heer P. Valckx Rayon ZL-03
01-09-2003 De heer G.B.Meerveld Rayon GL-13
20-09-2003 De heer M.J. Harthoorn Rayon ZL-02
23-09-2003 Mevrouw M.P. Letter Rayon GL-13
15-11-2003 Mevrouw A.E. Kruiver Rayon GL-13
12-02-2004 De heer J. Valckx Rayon ZL-03
23-02-2004 Dr. Albert Bergink NVAD
07-03-2004 De heer L. Dijkgraaf Rayon ZH-03
11-03-2004 De heer P.J.M. Averdieck BGL Rayon ZL-02
Gedenken wij hen een ogenblik in stilte.
Dat zij mogen rusten in vrede.
Regering doet te weinig om EHBO te promoten
Recent
viel in een ochtendkrant een artikel te lezen met deze kop.
Regering doet te weinig om EHBO te promoten
Ambulances
arriveren steeds later op de plek van een ongeval en daarom moet de regering
fors investeren in eerste hulp kennis van omstanders.
Hiermee kunnen jaarlijks veel levens worden gespaard, zo gaat dit artikel
verder.
De
ambulancehulpverlening staat net als de rest van de gezondheidszorg onder
druk.
Is Nederland nog wel rampenbestendig?
Zouden wij een afschuwelijke misdaad als de recente bomaanslagen in Madrid
wel aankunnen als maatschappij?
Gevreesd moet worden van niet.
Zonder
de inzet van de vrijwillige hulpverleners zouden zelfs in verhouding tot
deze terroristische aanslagen kleinere rampen als die in Enschede en Volendam
al veel erger hebben uitgepakt.
Dit is zelfs een paar jaar terug in deze ledenvergadering door een vertegenwoordiger
van de professionele hulpverlening beaamd.
Maar
doet het EHBO-veld iets om hier wat aan te doen?
Dat baart eigenlijk nog veel meer zorgen.
Mede
dankzij de inzet van de NODE en het Oranje Kruis is onder zware druk van
de brandweer vorig jaar de minister van Volksgezondheid over stag gegaan.
Het hele AED/BLS-gebeuren is op zijn gezag uit de werkingssfeer van de
Wet BIG gehaald.
Letterlijk
heeft hij gezegd: "In beginsel mag iedereen het gebruik van de
AED toepassen.
Het is wel verstandig enige vaardigheid op het gebied van de eerste hulp
en reanimatietechnieken te hebben, maar het gebruik van de AED is vrij."
Ik
heb deze woorden vorig jaar uitgesproken en herhaal ze hier nog eens.
Want wat is er sindsdien gebeurd?
Eindelijk doet de overheid een forse stap terug en geeft zij de niet professionele
hulpverlening grote ruimte om dit op te pakken en vervolgens denken wij
als Eerste Hulpveld weer regelrechte Berlijnse muren te moeten opbouwen
van formaliteiten,
verplichtingen, certificaten, ge- en vooral verboden e.d.
Dit
leidt tot een nog grotere chaos en verdeeldheid dan er al was en wij doen
dat zelf!
De vraag naar opleidingen is er vanuit de samenleving. De wil van onze
leden om er iets mee te doen ook. Maar
als je dan de indruk krijgt dat de vrijheid van de minister
vertaald wordt in stapels papieren om gecertificeerd te moeten worden
voor iets, waar de minister juist geen certificaat meer wenst, dan is
dat toch niet meer uit te leggen?
Het is een bepaald gevoel dat ik uitspreek over het nieuwe systeem.
Waarheen
leidt de weg? Was de titel van het voorwoord in het jaarverslag 2003.
Zijn we de weg kwijt ? Wat ligt hieraan toch ten grondslag? Mogelijk het
commerciële geweld in EHBO-land, mogelijk de vernieuwde structuur
van "Het Oranje Kruis" waaraan we zeker nog niet gewend zijn
geraakt of ligt het aan onszelf?
Knip-kaartinstructeur
Het lijkt nog zorgwekkender geworden, want de verdeeldheid heeft zelfs
binnen de competentie van de kaderinstructeur toegeslagen.
Was nog niet zolang geleden een kaderinstructeur goed om zo ongeveer de
hele EHBO te geven, tegenwoordig denken wij te maken te hebben met een
knipkaart instructeur.
Je bent nu instructeur Eerste Hulp en daarnaast bestaat de gedachte dat je voor elk stukje aanvullende lesstof apart gecertificeerd moet worden, oftewel het effect van een treinkaartje dat voor elk traject apart geknipt moet worden.
Alsof kaderinstructeurs niet in staat zijn om zelfstandig boeken te lezen en de inhoud met elkaar in de rayons te oefenen onder begeleiding van onze onvolprezen rayonartsen!
Niet alleen wekt dit heel veel irritatie op door het wantrouwen dat hiermee uitgestraald wordt naar de kennis en kunde van de kaderinstructeurs, het werkt ook sterk kostenverhogend. En daarmee wordt de drempel om een Eerste Hulp-opleiding te gaan doen ook weer hoger.
Maar
toch als voorzitter van uw organisatie wil ik beslist niet de indruk wekken
dat de instructeurs worden ingeperkt. Dat is beslist niet waar. Het nieuwe
systeem biedt de instructeurs veel meer vrijheid en verantwoordelijkheid
dan het oude. Dat voor sommige nieuwe stukken lesstof een aanvullende
scholing nodig is, is niet meer dan logisch.
Sommige bijscholingen zijn bovendien facultatief.
De NODE gaat eraan werken, u datgene te bieden waaraan u behoefte heeft.
Verdeeldheid
binnen het EHBO-veld
Er lijkt teveel verdeeldheid, de neuzen staan niet meer in één
richting, dus er moet slagvaardiger worden opgetreden.
De
EHBO in zijn geheel is teveel in opspraak geraakt. Dat geldt zeker voor
onze NODE.
Men vraagt om helderheid, begrip voor elkaar en begrip en waardering voor
de diverse organisaties welke zich bezighouden met EHBO.
Daarheen
moet de weg leiden. Het ontstaan van steeds meer afsplitsingen
komt de samenwerking niet ten goede. Is voor alle organisaties dat ene
gezicht wel voldoende of acceptabel en dekt dat de lading voor de eigen
organisatie met zijn eigen identiteit naar buiten toe?
Iedere organisatie heeft zijn/haar eigen doelgroep. Dat ene gezicht naar buiten toe zal moeilijk zijn.
Het loutere feit dat we sommige dingen al zo lang doen, dat sommige organisaties al zolang bestaan, geeft thans onvoldoende rechtvaardiging om maar kritiekloos te laten voortbestaan. Iedereen, elke organisatie zal zijn meerwaarde voor de Eerste Hulpverlening moeten bewijzen, zeker nu de regering kennelijk tekort schiet.
Indien je de EHBO wilt dienen, zul je elkaar moeten accepteren, elkaar respecteren, begrip voor elkaar dienen te hebben, elkaar vrijheden moeten geven. Dat alles vraagt enige souplesse, maar zeker ook verdraagzaamheid en waardering voor elkaar.
Binnen
de organisatie is van belang het eigen gezicht (identiteit) te behouden.
Als we dus echte samenwerking krijgen, volgt vanzelf dat ene gezicht naar
buiten,
en dan zal dat zeker voor iedereen veel duidelijker zijn en ook geloofwaardig
overkomen.
Diverse
leden zeggen:"we moeten niet zo veel waarde hechten aan het telkens
weer genoemde "ene gezicht naar buiten', we redden het zelf ook wel."
Misschien op lokaal niveau heeft u nog gelijk ook, maar
er spelen ook landelijke problemen
en dan staat u buiten spel. Dan blijkt toch weer een organisatie als de
NODE nodig te zijn,
omdat wij wel serieus genomen worden als koepelorganisatie.
Samenwerking
moet tot uitdrukking komen in eenheid van lesstof. Als we de perikelen
rondom de 24e druk de revue laten passeren moeten we voorkomen dat er
in de toekomst opnieuw commotie en onrust ontstaat, Maar wij mogen wel
van de deskundigen een stuk kwaliteit verwachten waar het gaat om het
materiaal waarmee wij moeten werken.
Immers: van ons wordt ook kwaliteit verwacht. Allen die zich bezighouden
met de Eerste Hulp moeten competent zijn, niet alleen de kaderinstructeurs.
Laten alle organisaties,
ook die uit het veld van de bedrijfshulpverlening, die lesstof ontwikkelen,
dat met elkaar en in goede samenwerking te doen.
Het is nu soms een en al verwarring rondom de diverse disciplines/doctrines. De verwarring is nu groot. Maar ook in het verstrekken van informatie over beleid aan alle deelnemers aan het EHBO onderwijs vraagt vele verbeteringen. En niet alleen maar aan de EHBO-verenigingen. Hiermee hebben ook onze collega's onderwijsgevenden NODE, NVAD en Lotus van doen, maar blijven er in feite wel vaak van verstoken.
Elke organisatie wil zijn eigen mening verkondigen als de beste en het is blijkbaar soms erg moeilijk om ook bij andere organisaties de positieve dingen te willen zien.
Maar mensen met een gezond verstand die naar ik aanneem een zetel hebben in welk bestuur dan ook, weten dat ze een goede zaak dienen. Dus ik denk dat het allemaal wel mee zal vallen.
Sfeer
binnen de NODE
Ook tijdens deze ALV zullen er weer moeilijke beslissingen genomen moeten
worden. Soms is daar vooraf heel zakelijk op gereageerd, soms heel emotioneel.
Wat mij in hoge mate tegen de borst stuit is dat men het bestuur van deze
organisatie er in feite van beticht niet integer te zijn. Soms is er wantrouwen,
zonder die werkelijk te durven indienen.
Ook dan regeert er een leugen, maar nu binnen onze eigen organisatie.
Ik heb enige jaren terug al aangegeven af te willen van de indianenverhalen
en de wandelgangen roddels. Wat ik nu aangeef is, dat bestuurders, bestuursassistenten,
rayonleiders en plaatsvervangend rayonleiders, mensen die al vele jaren
belangeloos soms honderden uren per jaar en meer besteden aan het competent
houden van hun collega's, die mensen die hebben recht op respect. Want
als zij dat werk niet meer belangeloos zouden doen, dan is de contributieverhoging
die vandaag op de agenda staat nog maar een heel klein stapje
vergeleken bij wat dan nodig zou zijn! Deze
mensen doen alleen het werk belangeloos
omdat zij dat leuk vinden. Maar voortdurend te moeten vechten tegen ongefundeerde,
zeer negatieve kritiek: zo gaan wij toch ook niet met onze cursisten om?
We zouden namelijk heel snel voor lege zalen staan les te geven!
Een
toekomst voor de NODE
Er is een toekomst voor de NODE. Leek het er vorig jaar even op dat diverse
rayons de NODE zouden verlaten, dit jaar is het tegendeel het geval. Er
zijn weliswaar een paar rayons weggegaan, maar andere ervoor terug gekomen.
De verdere ontwikkeling van de Eerste Hulpverlening in Nederland is gebaat
bij een NODE die haar kennis en kunde weet te mobiliseren. De civiele
verdediging van Nederland moet een forse steun in de rug krijgen. Daarvoor
moeten wij niet wachten op de regering, daar moeten wij zelf iets aan
gaan doen. De leden in de verenigingen moeten zo praktisch mogelijk onderwijs
krijgen.
Het moet gewoon leuk zijn om naar een EHBO-avond te komen. En dat kunnen
onze leden mede helpen bereiken. Maar iets dergelijks moeten wij ook terugzien
bij de rayonbijeenkomsten. Wij moeten als professionals open kunnen discussiëren
over ons werk
en een praktische oplossing vinden voor gerezen problemen. Want elke les
is weer nieuw.
Nieuw
beleid
Vast staat dat er nieuw beleid moet komen. Zeker gelet op de nieuwe ontwikkelingen
in het kader van her- en bijscholing.Het doel van NODE staat voorop: een
goede opleiding,
zowel de kaderopleiding als het vervolgonderwijs. Een juiste ondersteuning
vanuit NODE naar haar leden met een juiste volledige informatie. In het
kader van deze ondersteuning
zal ook financiële ondersteuning moeten plaatsvinden en een betere
begeleiding vanuit de regio, waarbij het NODE-magazine al een betere start
is voor de informatie.
Dat
NODE eens duidelijk moet gaat kijken naar de wensen van haar eigen kaderleden
staat vast. Het beoogde nieuwe beleid van de NODE moet zich vooral richten
op de wensen van haar leden. Leden
die de markt kennen, de noden in het veld. Vele vrijwilligers die bereid
zijn handen uit de mouwen uit te steken, die zich moeten omschakelen naar
een nieuwe methodiek van EHBO-onderwijs, deze eigen moeten maken
met de steun van de vele verenigingsbesturen, dat alles vraagt enige souplesse,
maar zeker ook verdraagzaamheid en waardering voor elkaar.
Te
vaak hoor ik kreten als: "wat doet de NODE hieraan", waarbij
men gemakshalve even vergeet dat de klager zelf ook een stukje NODE is.
Wat men bedoelt, is dat het bestuur alles maar moet oplossen. Maar zo
werkt dat niet.We gaan ervoor. Ondanks de negatieve signalen in het afgelopen
jaar, ondanks onze negatieve ervaringen in 2003, ben en blijf ik
altijd de positieve kant benaderen en probeer ik bij iedereen, indien
enigszins mogelijk,
een vreedzame en samenwerkende, elkaar respecterende, goed communicerende
EHBO-structuur te bewerkstellingen. Wij als bestuur gaan er zeker voor,
wees daar van overtuigd. En wij willen dat heel graag met u doen, samen.
Verbeter de EHBO-wereld en laten wij eens bij onszelf beginnen. Het zou een verfrissende vernieuwing zijn in 2004. Als hulpverlener wil je elkaar hulp bieden en ontstaat de noodzaak tot samenwerking. Geen concurrentie in een wereld waar mensen geacht worden samen te helpen. Dit wil ik u als voorzitter van NODE meegeven om onze blik dit jaar 2004 te doen verruimen in samenwerking met elkaar. Een nieuw beleid, een nieuwe ingeslagen weg zal ons allen weer op de juiste route zetten.
Ik wens u een goede en vooral constructieve vergadering toe.
Kees Geurts
