Jaarrede 2005

Jaarrede op de 49e Algemene Ledenvergadering van 2 april 2005 gehouden in het Vergader- en Congrescentrum "De Eenhoorn" te Amersfoort

voorzitter de heer C.P.A.M. Geurts

Welkom

Geachte leden van de NODE, afgevaardigden van de rayons,
Geachte ereleden, leden van verdienste, buitengewone leden, genodigden, standhouders, en belangstellenden,

Alvorens de jaarrede uit te spreken wil ik graag uw aandacht vragen voor onze collega's, die ons in 2004 zijn ontvallen en nauw betrokken waren bij de Nederlandse Organisatie Docenten EHBO.
Wij willen hen herdenken en ik verzoek u daarbij te gaan staan.

Wij noemen:
In 2004:
09 februari De heer J. Ramerman Rayon OV-03
12 februari De heer J. Valckx Rayon ZL-03
07 maart De heer L. Dijkgraaf Rayon ZH-03
11 maart De heer P.J.M. Averdieck BGL Rayon ZL-02
07 april De heer Th. Kivits Rayon NB-05
20 april De heer T Snik Rayon GL-01
07 mei De heer G. Hinsenveld Rayon OV-06
02 juni De heer H.J.M. Karels oud-kaderlid NH-13
07 juli De heer C. Tuytel Rayon ZH-14
16 augustus De heer J. van der Meijl Rayon LB-05
28 augustus Mevrouw G. Kelder-Anthing Vogel Rayon NH-07
03 september De heer A.A.G. van Dongen Rayon NB-08
12 september De heer J. van Tuin Rayon NH-02
18 oktober De heer B. Stokbroeks Rayon LB-05
29 oktober Mevrouw D.J. Reinders-Meijerink BGL Rayon OV-01
28 november De heer J.C. Geurtz BGL Rayon OV-07

In 2005:
11 januari De heer G. Heeren BGL Rayon ZH-13

Gedenken wij hen een ogenblik in stilte.

Dat zij mogen rusten in vrede.

Een duidelijke plaats voor de NODE
De Eerste Hulpverlening is het afgelopen jaar in toenemende mate in de belangstelling komen te staan.
In de Tweede Kamer zijn vragen gesteld over de kwaliteit van het BHV-onderwijs, al jaren een punt van grote zorg.
Na het vrijgeven van het gebruik van de AED, nog maar twee jaar terug,
is ook dit hulpmiddel zijn plaats al aan het veroveren in de hulpverleningsketen.
Gelukkig zijn er al vele kaderinstructeurs die zich hebben laten scholen tot BLS-AED instructeur,
een zeer verheugende ontwikkeling.
Evenzeer verheugend is dat de NODE erkend is als opleidingsinstituut BLS/AED.
Maar wij weten al dat dat slechts een deel was van de weg, die wij zouden moeten bewandelen.
Want de werkelijke doelstelling van de NODE, namelijk een zo groot mogelijke groep instructeurs scholen
tegen zo laag mogelijke kosten, kan slechts gerealiseerd worden als wij over een voldoende aantal eigen opleidingsdocenten beschikken.
De kandidaten daarvoor zijn er wel, maar helaas hebben wij tot op heden op dat punt van de NRR onvoldoende medewerking gekregen. Op dit moment mogen we slechts een beperkt aantal opleidingsdocenten laten scholen.
Voor uw bestuur de taak om hierin verandering te brengen. We zullen investeren in eigen kracht. Hoe meer opleidingsdocenten, hoe sneller we onze eigen leden kunnen scholen. En dat is toch de doelstelling. Uw bestuur blijft vechten om de capaciteit te verhogen, in het belang van de NODE, van haar leden en van de Eerste Hulp in het geheel.
We realiseren ons terdege, dat we uw geduld op de proef stellen. Ook wij hadden graag anders gewild.

Een verheugende mededeling van uw bestuur aan onze leden is het feit dat wij als NODE een samenwerkingsverband zijn aangegaan met de Stichting DOeN en een gratis dienstverlening hebben kunnen bewerkstelligen. Stichting DOeN is een organisatie die gespecialiseerd is in de Directe Opvang en Nazorg ten behoeve van Trauma opvang, Hulpverlening en Trauma-behandeling.

Verheugend is ook dat bij de overheid steeds meer het besef begint te ontstaan dat er in geval van rampen of grootschalige ongevallen ondersteuning kan komen uit de burgers.
Enschede, Volendam, maar ook de afschuwelijke bomaanslagen in Madrid bewijzen dat de samenleving veerkrachtiger is dan men altijd gedacht heeft.
Sterker nog: het kost tijd om de professionele hulpverlening te mobiliseren.
In die tijd zijn de vrijwilligers al lang aan de gang.
Vooral de ministeries van Binnenlandse Zaken en Verkeer en Waterstaat zijn zich dit bewust.
In dat kader is de Geneeskundige Hulpverlening Onder Rampomstandigheden al overgeheveld van Volksgezondheid naar Binnenlandse Zaken.
Dat roept de vraag op of het niet ook verstandiger is om de Eerste Hulp bij dat ministerie onder te brengen,
waar Volksgezondheid er sedert 1992 niet of nauwelijks aandacht meer aan besteed heeft.
Op zich is het begrijpelijk bij dat ministerie, dat de Eerste Hulp, gelet op de andere problemen die er spelen, geen hoge prioriteit zal krijgen. Ook daar zullen wij als NODE de vinger aan de pols houden.

Het is in dat kader ronduit betreurenswaardig dat juist nu er kansen zijn voor de Eerste Hulpverlening,
deze sector verdeelder is dan ooit.
Waar ik al diverse keren heb geroepen, dat wij moeten samenwerken, lijkt het tegendeel het geval te zijn.
Natuurlijk heeft ook de NODE stil moeten staan bij het uiteenvallen van de Federatie.
Hoewel wij begrip willen hebben voor de beweegredenen die achter deze beslissing spelen, neemt niet weg dat de gevolgschade groot is.
Onderling wantrouwen, gebrek aan vertrouwen in bestuurders binnen de eigen gelederen,
geld dat heel nuttig gebruikt had kunnen worden voor het opleiden van kaderinstructeurs en lotusslachtoffers
maar dat nu terechtkomt bij advocaten, het zijn zeer ongewenste ontwikkelingen.
Ook het imago van de Eerste Hulpverlening heeft hierdoor weer deuken opgelopen.
Immers: als wij belijden om goed waar te nemen en elkaar hulp te verlenen,
maar als organisaties kunnen we niet door één deur, dan is dat niet uit te leggen.
De Eerste Hulpverlening heeft dan ook geen andere keuze dan zo spoedig mogelijk haar organisaties te moderniseren en te professionaliseren.
Teveel bestuurders zitten te lang op stoelen, waardoor nieuwe initiatieven geen kans krijgen.
Uw voorzitter is nog eenmaal herkiesbaar voor een periode van drie jaar.
Aan de andere kant is het steeds moeilijker om nog mensen te vinden die bereid zijn om bestuurswerk te doen.
Het vrijwilligerswerk staat zwaar onder druk. Daar heeft de NODE ook last van. Toch gaat het goed met de NODE. Diverse keren zijn wij als organisatie in zwaar weer terechtgekomen, maar daar goed doorheen gevaren.
Dat komt mede doordat wij keuzes hebben durven te maken.
Drie jaar geleden hebben wij durven te kiezen voor een eigen blad.
Dat heeft ons veel kritiek opgeleverd, maar door de noeste arbeid van een kleine maar keihard werkende redactiecommissie hebben wij wel een duidelijk gezicht naar buiten gekregen tegen een heel redelijke prijs.
Twee jaar geleden leek het er even op dat de NODE uit elkaar zou vallen toen rayons de mogelijkheid werd geboden om als zelfstandige competentieorganisatie erkent te worden door Het Oranje Kruis.
Maar de NODE is, een uitzondering daar gelaten, bijeen gebleven.
Er zijn rayons die ons verlaten hebben. Maar er zijn ook nieuwe rayons ontstaan.
Rayons die er bewust voor gekozen hebben samen met de bestaande rayons deel uit te willen maken van de NODE-organisatie en daar ook een bijdrage aan willen leveren.
U bent er getuige van geweest dat uw voorzitter een positief signaal heeft afgegeven naar de nieuw ontstane stichting Sticon (Stichting Zelfstandige Competentierayons Nederland) die per 1 maart jl. is gestart. We spreken de hoop uit dat een samenwerking tot de mogelijkheden behoort.
Onze kaderopleidingen steken gunstig af ten opzichte van commerciële opleidingen.
Dat is ook te merken aan de groei op dat terrein.
Wat nog maar een paar jaar geleden een kleine nevenactiviteit van de NODE was is nu een niet meer weg te denken onderdeel van onze organisatie. Er zijn nu 5 opleidingen actief.
Nog maar tien jaar geleden, aan de vooravond van ons vorige jubileum, konden wij daar slechts van dromen.
Ik hoop dat ditzelfde gaat gelden voor de BLS/AED-opleidingen.
Aan de inzet van de NODE-medewerkers zal het niet liggen.

Maar niet alles ontwikkelt zich even gunstig.
Het Eerste Hulponderwijs op de Antillen en Aruba is een zorgenkind.
Juist de Bovenwindse Eilanden Sint Maarten, Saba en Sint Eustatius zijn kwetsbaar voor natuurrampen, zoals wij noch nog recent hebben kunnen zien.
Maar een gestructureerd Eerste Hulponderwijs is niet of nauwelijks aanwezig.
De NODE heeft al initiatieven ondernomen om hier verbetering in te brengen, maar eerlijk is eerlijk:
wij zijn nog niet veel opgeschoten. Wij zien het toch als onze plicht om daaraan te blijven werken.

De NODE staat aan de vooravond van haar 50-jarig jubileum, een heugelijk feit.
De voorbereidingscommissie is al van start gegaan, maar uw ideeën zijn welkom.
In ieder geval willen wij er als bestuur er een evenement van maken dat de NODE duidelijk neerzet als een professionele speler in het Eerste Hulp onderwijsveld, met daarnaast een onspannend gedeelte, want ook dat mag natuurlijk niet uit het oog verloren geworden: er is gewoon een reden tot feest. En dat zullen wij vieren!

Tot slot: Ik kan niet zonder trots vaststellen dat wij met de NODE op goede koers liggen, zonder de ogen te sluiten voor datgene wat ook binnen de NODE aan modernisering en verbetering behoeft. Ik daag u uit verbeterpunten voor onze organisatie aan te dragen. We zullen trachten daarmee ons en uw voordeel te doen.
Ik wens u wederom een goed jaar toe en voor vandaag een voorspoedige en vruchtbare vergadering.

Kees Geurts,

Voorzitter Nedlandse Organisatie Docenten EHBO (NODE)

terug naar menu ALV 2005